SCRIPTA SUBSICIVA

Sirmio rediuiua

2011-10-01T11:12:00.000-07:00

Bis inmense Augusto ad stagnum quod uocatur Bled aduolaui. Altissimi montes in aquisrequiescere uidentur: frondosissimae arbores, gratissimae uiae inter eas, aquaeoptimae ad natandum uel nauigandum. Sed quod mihi magis placuit insula fuit,quae in memoriam redigebat illae Catullianae:

Paeneinsularum, Sirmio, insularumque

ocelle,quascumque in liquentibus stagnis

marique uasto fert uterque Neptunus,

quam te libenter quamque laetus inuiso

Skofja Loka

2011-09-26T05:06:00.000-07:00

Euntibus ab urbe dicta Ljubljana usque ad Slouenas Alpes est in medio itinere uicus perpulcher qui uocatur "Skofja Loka". Quamuis linguae Slauae tam alienae sint a nostris Romanicis ego tentabam intellegere uerba: tam simile erat istud "loka" nomini Latino "locus".

Paulum dubitaui num ascenderem ad Castellum Vrbis annon. Sed tandem ascendere decreui praesertim ad uidendas omnes illas regiones circumdantes (etiam ut corpus exercerem, quod semper utile est et ualde gratum in tale uiriditate pratorum quale cuncta Slouenja constat).

Non me paenituit audaciae, non tantum quoniam omnes terras et montes in circuitu uidi (et equidem pancratioris -ut sic dicam- fierem), sed quia uerba nominis illius Vrbis certe intellexi. In parietes Castelli quaedam alba de historia Vrbis legi. Saeculo XII aut XIII (non bene memini) illae terrae Castellum circundantes episcopo Frisingae datae sunt. Donatio durauit per multos saeculos. Episcopi Frisingenses per aliquem gubernatorem eas regebant.

Iam facile erat intellegere ratio nominis. Terrae circum Castellum ab hominibus colentibus Vrbi Ljubljanae dictae fuerunt "loci (melius loca) episcopi". De nomine "episcopi" tantummodo permansit radix uerbi "scopeo", quamquam cum fricatione consonantis labialis. Sic orta sunt uerba "Skofia loca", a linguis Graeca et Latina in mediis terris (fortassis multorum nescientium) Slauorum.

2011-09-19T04:25:00.000-07:00

Haicua legi in Blogo Alexandrae, et sic uolui imitari scriptores:

Lucem aestiuam!

Ne mei deseris nunc:

Corus autumnat.

Platea Congresni (Congressus)

2011-09-19T03:10:00.000-07:00

Mense Augusto feliciter mihi contigit nationi quae hodie nominatur Slovenja colere. Romanis hae terrae partes fuerunt Pannoniae Superioris et Septentrionalis Dalmatiae. Hae terrae sunt quasi magna uallis fluminis Sauae, inter Alpes et Balcanes. Vbi riuus Ljubljanica in Sauam influit, ipse Augustus Coloniam Augustam Emonam condidit. Nostris temporibus super illam Emonam est urbs Ljubljana, principalis in cuncta Slovenja.

In hac imagine uidere potestis plateam maximam antiquae urbis, ubi sunt Vniuersitas Labacensis, Academia Philarmonicorum, et paruus sed pulcher hortus.

Colonia Augusta Emona

2011-09-05T02:25:00.000-07:00

Mense Augusto in Colonia Augusta Emona (hodie Ljubljana) fui. Attamen non mihi facilitas fuit ad nauigandum in Interrete.

Emona fuit Colonia ab Augusto condita, prope flumen Ljubljanica et quodam montem. Super eum arx fuit ad defendendam ciuitatem. Usque ad hodie seruantur partes moeniorum urbis, quas hic uidere potestis.

In media Urbe locus amoenus

2011-07-19T02:20:00.000-07:00

Roma semper pulchra et rutilans. Hic habetis Aesculapii Aedem in medio Horto Borghesio. Quamuis non sit antiquorum monumentum Romanorum (sed ab Giuseppe Valadier, nisi fallor, exstructum), tamen mihi locus placidissimus fuit.

Fundamenta domus Augusti

2011-07-16T09:39:00.000-07:00

Palatinum uisitauimus in his diebus. Moles petreas Domus Augusti et arcus mirabamur.

Archaiologa Italica, quae dux nobis erat, nos certiores fecit: haec tantum sunt fundamenta Palatii.

Latine loquitur in uiis Urbis

2011-07-15T07:57:00.000-07:00

Hic sumus prope plateam Farnesiam. In imagine potestis uidere a sinistra parte uestra ad dexteram: Paulum Villoslada, moderator Circuli Matritensis; Mar profestricem Granatensem; Pinarium iam notum in hac pagina; professorem huius Cursus Danielem Blanchard, moderatorem Circuli Lutetiae Parisinorum; et Angelam profestricem Hispalensem.

Magis scribam de hoc Cursu.

Cursus uiuae Latinitatis Romae

2011-07-09T09:29:00.000-07:00

Pinarius caris sodalibus suis s.d.

Conuentui adsum Romae de methodo actiua ad Latinam linguam docendam. Danielis Blanchard Cursus Linguae latinae professor est; Christophorus Rico, de quo iam scripsi, Professor linguae Graecae est; ambo cultissimi Francogallici homines. In Cursu Latino homines sunt ab Europa (ab Italia, Hispania et Germania), ab America (a Perú et Ecuador), ab Africa (a Congo), etiam ab Asia (a Corea).

In sessionibus didacticis methodum c.n. Forum, a Christophoro et Daniele conscriptum, legimus. Cum sodalibus locutus sum de Circulo Latino Gaditano et de "Scriptorio Academico Latino" Alexandrae Ramos.

Proxima septimana aliqua photographemata facere uolo, et hic uidere poteritis.

Pancratice ualete.

Cursus Romae ad sermonem Latinum actiua methodo docendum

2011-06-16T08:09:00.000-07:00

Ab die quarto ad trigessimum mensis Iulii Cursus ad sermonem Latinum docendum methodo actiua celebrabitur Romae.

Sedes Cursus erit Pontificalis Vniuersitas Studiorum c.n. Sanctae Crucis, quae a Praelatura Operis Dei regitur ad docendas disciplinas Christianae philosophiae et theologiae, etiam sermonum Hebraici, Graeci et Latini in Sacris Scripturis uel Patribus usitatorum.

Inuentor methodi Polis (ad Graecum discendum), siue Forum (ad Latinum), est professor Christophorus Rico, de quo aplius legere hic potestis. Quoniam mea sententia est Romam petere, iamiam aueo adesse Romanis sessionibus, de quibus sine dubio uobis scribam. Paginam interretialem Inscriptionis hic est.

2011-06-06T07:47:00.000-07:00

Castellum Sancti Romualdi

Antiquis temporibus contra insulam dictam “Kotinousa”, in insulis Gaditanis, alium insulare promontorium exsistebat dictum “Antipolis”, quoniam eius aedificia et uillae citra pontum Gaditanum sitae erant. Ciuites non pauci Romanae Neapolis Gaditanae a Cornelio Balbo Minore conditae uillas suas in his terris habere soliti fuerunt.

Romani pontem inclitum exstruerunt ad Antipolim iungendam cum terra continentali et postea, temporibus Maurorum, castellum aedificatum fuit prope pontem ut melius defendi posset.

Haec origo est Castellum Sancti Romualdi. Reges Christiani hoc nomen castello posuerunt. Prope pontem carinae refeciebantur in loco c.n. “Real Carenero” et ea de causa aliqua aedificia exsurgere coeperunt circa Castellum. Sic nata dicitur urbs Sancti Ferdinandi. Temporibus recentioribus insula dicta fuit Insula Leonis (nescio qua re), sed in saeculo decimo noueno Rex Ferdinandus Septimus ei dedit suum nomen, quod nomen hodiernum est.

Multae excavationes archaeologicae factae sunt in Castello, quae assentationes humanae anteriores Romanis fuisse confirmauerunt. In nouissimis sepulchrum cum duo sceletis repertum est. Ossa quasi picta in arena uidentur. Ab utensiliis in sepulchro, dispossitione sceletum et aliis indiciis, studentes antiquitatibus dicunt quod istae reliquiae matris et filiae esse possunt.

RES PVBLICA INNOVANDA

2011-05-31T09:02:00.000-07:00

Multi iuuenes Hispani et Hispanae hospitium sumpsere in plateis uariarum urbium iam a die decimo quinto mensis Maii. Aliquibus diebus pompas propugnatorias per primarias uias cuiusque urbis fecere. Conuentus eorum earumque uetati sunt die uigessimo secundo Maii suffragiorum facile mittendi causa. Nihilominus “indignantes” (quod nomen ei sibimetipsis imposuere) plateis permansere.

Mihi mirum est quam uaria multitudo. Duces non sunt, sed ordinem plateae custodiunt. In ipsa platea dormiunt et uiuunt: sed etiam legunt et sine ui inter se colloquuntur. Multi ciues uariarum aetatum eis adeunt ad loquendum.

Fortasse non multum maiorem spatium temporis permaneant, sed iam plane dixerunt saltem duo proposita bona: Mutationem legis ad suffragios computandos uolunt, et iudices liberi a regentibus Rem Publicam.

Ex ultimis Gadibus

2011-05-27T08:19:00.000-07:00

Scio multum temporis spatium transegi et nulla uerba in hoc Subsiciuo Blogo scripsi. Sed hodie iterum id facio ex ultimis Gadibus.

Hoc annum scholas de sermonis Latini usu quasi incipiendo administraui. Pars maior discipulorum diploma in studiis Anglicis uel Hispanicis quaerunt et tantummodo medium annum eis est ut melius cognoscant sermonem, litteras et cultus ciuiles Romanorum.

Vnum didici fortiori modo quam in aliis annis: discipulis paulum et aegre discunt grammaticali methodo docendi. A me ipso quaero quid et quomodo agam proximo anno.

Attamen contentus sum quod hos discipulos docui. Seduli sunt et intenti sermonibus uariis et litteris. Non idem dixerim de aliis discipulis, quibus nomina Graeca et Latina in studiis medicis uel oeconomicis usitata docere intendo. Seduli non sunt et tantum diplima uolunt. Sessiones cum eis frequentatissimae tumultuossisimaeque sunt. Ferrea disciplina uti debes, ni vis falli (quod peius est omnibus in annum proximum). Certe illa nomina neque ullus mihi docuit in Vniuersitate, neque nunc tam uastos campos uerborum perdomare possim ut utilis sim tot et tam uariis discipulis.

Gaudeo equidem de aliis rebus, et collegis, et amicis. Sed de his proximo die. Valeatis quae uel qui legistis.

Aetherium aedificium

2010-09-24T01:50:00.001-07:00

Architecturam nouissimam miror. Constructori huius aedificii Municipium Matritense iussit ne parietem frontalem antiqui aedificii mutaret. Potestis uidere quod is fecit. Fundamenta aedificii non uidentur, quasi non essent. Superiorem partem in colore oxygareo —ut ita dicamus— struxit. Et hortus, qui esse solet ante domum uel, si priuatus, post domum, is constructor supra parietem lateralem alterius aedificii disposuit.

Mirum sed uerum

2010-09-21T11:25:00.000-07:00

Quidam amicus Soria (prope Numantiam) natus mihi inuitauit ad ciuitatem suam uidendam. Is me certiorem fecit ibi nos etiam frigorem passuri, et fortasse pluuiam. Mense Augusti eramus et ei non credidi.

Soria pulcherrima ciuitas est. Varii Christiani templi sunt, qui “romanicos” dicuntur. Itinera iuxta flumen “Duero”, inter frondosissimas ornos, optima sunt ad ambulandum uel cursitandum.

In media ciuitate hortus est cum Hispanico nomine “Dehesa”. Dum inter arbusta ambulabamus copiosissima pluuia super nos cecidit. Refugium inuenimus sub porticu cuiusdam aediculae. Abhinc hoc photographematum feci.

HIBERNA HAICUA

2010-02-14T03:53:00.000-08:00

Mihi legenti hiberna "haicua" ab Alexandra Ramos collecta menti hoc occurrit caro nepoti dicatum:

Puer compita mirans

Voluit secum futura

nemini nota.

MAGISTRO ANTONIO FONTÁN PÉREZ SACRVM

2010-02-11T03:41:00.000-08:00

VITA PROFESSORIS ANTONII FONTÁN PÉREZ

Professor Antonius Fontán Pérez die decimo quarto mensis Ianuarii Matriti a uita decessit. Hispali natus die decimo quinto anni 1923º, in Vniuersitatibus et Hispalensi et Matritensi (tunc uulgo “Central” nuncupata) Philologiae Classicae studuit. Anno 1945º uenia docendi adepta, Matritensi in Vniuersitate litteras Latinas professus est, dum opus de textuali traditione Dialogorum Senecae ad lauream doctoralem parabat. Postea, officio militari exauctoratus Doctor Philologiae Latinae anno 1948º factus est atque anno sequenti maximum gradum academicum Philologiae Classicae qui “Cathedra” uocatur, in Vniuersitate Granatensi obtinuit.

Ars diurnaria Antoniii familiae semper cordi fuit. Qua de causa, de publica utilitate secum uoluens, Vniuersitate Granatensi Antonius discessit et acta diurna “La Actualidad Española” nuncupata condidit eorumque moderator fuit ab anno 1952º usque ad 1956º.

Antonius Fontán, Christiana fide ductus, anno 1943º ingressus est in Institutum nuper conditum in Ecclesia Catholica, quae hodie "Praelatura Operis Dei" uocatur quaeque quaerit ut Christifideles laici quotidiana opera spriritu Christiano in mundo exerceant. Igitur post quattuor annos Antonius Fontán in Vniuersitatem reuersit illam Nauarrensem cui Sanctus Iosephmaria Escrivá, Conditor Operis Dei, initium dederat, ut muneribus Decani Facultatis Litterarum et Praesidis Instituti ad diurnarios docendos (uulgo “Instituto de Periodismo”) in ea Vniuersitate fungeretur.

Institutis Nauarrensibus corroboratis, anno 1966º praesidentia Actorum Diurnorum Matritensium, quorum nomen Hispanice “Diario Madrid” erat, ei oblata est, quam libenter accepit. Interim Dux Franciscus Franco Hispaniam tunc regebat, nam Ioannes a Borbon, legitimus Rex, in exsilio erat, qui tamen Antonium Fontán delegit inter Consiliarios suos atque etiam, Franco consentiente, eum una cum aliis fecit praeceptorem filii sui Ioannis Caroli, Hispanici Regni haeredis et iam tunc Hispaniam colentis.

Antonius Fontán autem diurnariis libere sentiendi et scribendi in “Diario Madrid” facultatem concessit. Franco, cui haec libertas displicebat, multoties eum mulctauit, editionem Actorum ad tempus prohibuit et tandem eam exstinxit aedificiumque etiam graphaeorum anno 1973º solo aequauit. Quam ob rem undetriginta annis post, anno scilicet 2000º, Internationale Institutum, quod Anglice “Internationalis Press Institution” appellatur, eum “Vindicatorem libere scribendi artis » (“Héroe de la libertad de prensa”) nominauit.

Antonius Fontán reditum ad Vniuersitatem intendere decreuit et post duos annos litteras Latinas in Vniuersitate Matritensi cum nomine “Autónoma” iterum professus est. Postea etiam Cathedram Philologiae Latinae in Vniuersitate cum nomine Complutensi, quamuis Matriti sita, obtinuit.

Cum Dux Franco a uita defunctus est anno 1975º, tunc Rex Ioannes Carolus I libertatem in Hispaniam admissit. Antonius Fontán, temporaliter excedens a docendi munere, a populo Hispalensi Senator et postea inter Senatores Praesidem Senatus electus est. Cum Praeses Senatus sit, Legem ad libertatem in Hispania restaurandam una cum Rege consignauit. Etiam Minister Regis fuit in primo Consilio ad Hispaniam regendam.

Fortasse magis fecisset pro Hispania administranda, ni seuera obstructio cordis eum percussisset anno 1982º. Post hunc annum de actiua in re publica uita discessit atque in labore docendi incubuit. Cum rudem ab eo munere accepit, iterum Acta Diurna condidit adhuc exstantia quibus nomen est “Nueva Revista de Política, Cultura y Arte”.

Libros plurimos eruditosque scripsit, inter quos “Artes ad humanitatem”, “Humanismo Romano”, “Letras y poder en Roma” et “Príncipes y humanistas”; multos enim discipulos docuit; ideoque Institutum quod Hispanice “Instituto de Estudios Humanísticos” dicitur, a Gaditano professore Cathedrario Josepho Maria Maestre conditum, anno 2000º Congressu Internationali eum honorauit.

Tandem Ioannes Carolus I, Rex Hispaniae, ei maximam mercedem Ordinis Antiqui Hispanici Regis Alphonsi X (quae dicitur “Cruz de la Orden de Alfonso X El Sabio”) donauit et eum Marchionem a Guadalcanal (solum natale eius familiae) fecit.

Rite exoptamus ut ei terra sit leuis atque requiescat in pace.

Pugillares electronici: noua uerba Latina hodierna?

2009-09-16T00:13:00.000-07:00

Pugillares electronicos meos, quos nuper emi et ualde miror, uobis exhibeo.

Quid diceres, Cicero? Videsne aliquid sicut stylulum super lectu? In pugillo meo apparatum tibi ignotum pugillaribus similem etiam uides. Cera exaranda super eo non est. Sed stylus (mihi crede!) in eo scribere potest. Miraris? Magis mirare: non tantum scribere in eo potes, sed etiam scriptum in eo mittere potes ab eo quemcumque uel quamcumque uelis. Quid cogitas? Quot literas misisses temporibus hodiernis! nonne? Pactum pangamus. Si Manes tui nos persuadent, et uiam monstrant, ut Latine loquendo Latinum sermonem doceamus, tunc pugillares meos tibi commodabo. Sed non longum tempus.

Iterum Gadibus

2009-09-04T03:17:00.000-07:00

Longa mihi fuit aestas (quae significat calida), quoniam Hispali eam transegi. Sed callidus effectus sum in frigus congerendo: mane piscina optima ad natandum; sub sole meridiano in cubiculis secretioribus, circa aulam frigidis Nymphis irrigatam uelisque coopertam; uesperi hortibus cum fontibus ornatis et arboribus adumbratis.

Etiam Hispalensem Studiorum Vniuersitatem uisi, quam iuuenis colui. Aditum suum in imagine uidere potestis. Nonne pulchra?

Nunc iterum Gadibus: uolumina legenda, uertenda, interpretanda; ignoti discipuli; inter collegas Latinus sermo uiuus. Macte paruulae insulae tam magnae!

In ponte Salario

2009-07-11T10:43:00.000-07:00

IN PONTE SALARIO

Hic habes, benevole lector, imago Pontis Salari qualis in decimo septimo saeculo (ut puto) erat. Pons Salarius a Romanis extructus est ut Via Salaria flumen Annium superare possit.

Via Salaria hoc nomen habuit ab salis commercio cum vicinis regionibus. Cum legerem varia poemata a Ioanne Paccio Hispano in saeculo decimo sexto conscripta, hos versus, quos libenter Alexandrae salsissimae amicae hic scribo, inveni. Flumen Annium pessum dederunt Galli in decimo nono saeculo. Sed hodie magis etiam doctus fluit.

Quam bene curvati directa est semita pontis,
Atque interruptum continuatur iter!
Calcamus rapidas subiecti gurgitis undas,
Et libet iratae cernere murmur aquae.
Ite igitur faciles per gaudia vestra, Quirites,
Et Narsim resonans plausus ubique sonet.
Qui potuit rigidas Gothorum subdere mentes
Is docuit durum flumina ferre iugum.

Tulliana laeta est

2009-06-21T10:45:00.000-07:00

Priori hieme Tulliana viis umbrosis secretis fruita est.

Sed multum laboravit de pluviis et de limo cohaerente.

Arbores tristes sub nubibus erant.

Vnde hunc agrum putaveritis, nisi ab ipsa Batavia?

Sed nunc aestas iterum venit; Tullina iterum laeta est, currit et volavisse supra Ferri Pinetum ("Pinar del Hierro") imaginatur. Videte, quaeso, quam pulchrum pinetum:

Aliae imagines de eodem pineto videre potestis in Blogo Ioannis Iosephus, unde ego hanc excepi.

Felicia natalicia Christi et annum nouissimum

2008-12-25T13:14:00.000-08:00

Ecce antiqua moenia Noui Montis Maioris (Montemor-o-novo Lusitano sermone). Mirum mihi fuit sermo Lusitunus, tam similis Hispanico, tam similis nostro Latino. Qui sermonem Latinum subter uerba nostra recognoscere possumus, aliquo modo fratres esse poterimus.

Itaque, omnes fratres, felicia uobis natalicia Christi et in annum nouissimum omnia fausta exopto.

Tulliana lutulenta

2008-11-08T11:35:00.000-08:00

Hodie post novissimas pluvias per lutulentos campos Tulliana cucurrit. Sed birota fortis est et hos labores scit tolerare.

Saltem insulam Gaditanam eminus mihi mostravit:

Et solitariam pinum:

Et ... aquaeductum quemdam iuxta Portum Regale, in quo tempore factum?

Tulliana in itinere

2008-11-06T11:36:00.000-08:00

Tulliana, ut Cantabriae nata fuit, Baeticae nivis meminit, et semper salis acervos miratur.

Sed hodie, antiqua Via Regali dicta Semitae Pecuniariae Latae (Camino Real de la Cañada Ancha), aliud novum et mirum invenit: inter arbusta, hic, Baeticae, pontem Romanum usum per saecula quasi ad dies nostros.

De Ponte Romano

2008-09-18T11:17:00.000-07:00

Flumen Hispanice dictum "Tiétar", et rivulos qui in eum fluunt, nonnulli Romani pontes transeunt per totam vallem. Cupiditate videndi permotus ad proximum eorum fui. Sed cum ad pontem adveni, stelam nostris diebus scriptam vidi dicentem "Puente nuevo". Domum redii meditabundus, quoniam multi eum "Pontem Romanum" vocant.

Amicae meae quae regione Hispana quae dicimus Galitiam habitat scripsi de hoc argumento et de aliis. Ea mihi respondit: hic multi sunt pistrina, aliqua dicta Romana. Constructiones hodiernae sunt, sed quid de lapide molario? Lapis Romanus est.

De casu quod Matriti accidit, de Palingenesia et similibus

2008-08-23T11:23:00.000-07:00

Omnes commoti sumus ob casu quod nos percussit. Sicut Alexandra dixerat filiae suae dilectae, mortem reformidare humanum est. Timetur uacuum, ignotum ; obliuionem eorum earumque quos et quas amamus; amissionem eorum quae fecimus et fuimus. Sed etiam uerum quod dictum a Tiresia : Nimis timeri mortem uitam uegetam necat.

Sed quid dicamus de aliqua noua uita post mortem, aut de palingenesia? Antiqui multum de eo disceptauisse, inde ab Platone usque ad Aurelium Augustinum. Azteci uel Mexicani (de quibus nemo dicit) hominem eis superiorem uenturum credebant, et tot homines eorumque religiones palingenesiam in aliquo modo crederunt post mortem inueniendam. Ego aliquando conieci epilion Euristei in calce quartae georgicae, et apes mirabiliter nascentes a mortuis animantibus (locum quod tam conuenienter Alexandra euocat) consulto istic positum esse a Vergilio: ualetudo et mors tertiae georgicae praesiderent; num quarta aperiret spes aliquae nouae uitae?

Vtcumque sit, deos deasque, aliquod numen diuinum, uel unum deum esse, multi nostrum tantum credamus, si, postquam nobis Libitina ueniat, imos sensus nostros seruare possimus; si possimus amare quae amauimus, et amari a quibus amati; si possimus inuenire quod fecimus et fuimus. Haec spes multis est consolatio.

Magis quam palingenesiam ―scio― haec est spes peruiuendi. Palingenesiam et Buddhismum (de quo disseruisse Pastrix mihi uidetur) fides sunt quas reuereor. Sed nunc memini loci uoluminis « Mystici et magi Tibetani » de quo loquebatur Thersites. Mihi iocari liceat : si ego mater essem, Pancaicam illum nihil fideret.

Gredos

2008-08-20T03:21:00.000-07:00

Gredos nomen domus illustris in Hispania editricis omnium quarum ad litteras quae dicimus “classicas” pertinent. Sed Gredos etiam series est perpetua montium altissimorum, uerus murus petreus ab aetate Gigantum.

Recenter Tulliana mea confracta est, sed non sua culpa nec mea. Vitium a ferrariis habebat. Igitur longun iter feci usque ad domum sodaliciam ferrarii. Cogitabam de proelio cum eo. Sed facile, ut iustus erat, homo mihi gratis ferrum uitiosum mutauit. Et nunc Tulliana restituta est:

In imis montibus, quos Gredos nominamus, aer calidus est, sed siccus et sanus. Et in summis montibus leuis et frigidulus. Igitur homines hic uesci aura possunt dicere, saltem eis frui. Sub montibus Gredos flumen ruit, quod Hispanice nominatur Tiétar, et aperit gratissimam et umbrosam uallem.

Ab ualle potest uidere flaua aestiua cerealia ; uirides arbores, quae montem ascendunt ; et petra nuda sine niuibus in summis iugis:

Tulliana

2008-08-11T10:13:00.000-07:00

Non possum quin vobis commendem comitem meam Tullianam. Haec est eius imago. Et cur nomen Tullianae? Ego in mente ludo fictione quasi aliquid Tulliae fuisset. Et puto Tulliana Tulliae serva esse voluisset, si potuisset.

Quo ad ethymologiam pertinet, equidem Tulliana me “tulit” ad locos amoenissimos, ubi ego sine ea nunquam fuissem. Potuerim dicere etiam nomen Tulliana mihi redolet thymum, et altas pinus, et crepitantes aestivas silvas montium Hispaniae:

De Pinariis elucubratio

2008-08-06T11:05:00.000-07:00

Pinaria gens (sine dubio possumus dicere) Romanis temporibus fuit: “Pinarii Nattae nobiles” dicuntur a Cicerone loquente de diuinatione. Si uolumus aliquam de traditionibus a Plutarco refertis credere, quattuor filii fuere Numae: Pompo, Pinus, Calpus et Mamercus. Hic Pinus origo gentis Pinariae creditur.

Cum Hercules regna Evandri visit et, ob furtum sibi inlatum monstrum Cacum occidit, sacra condita fuere ab Evandro in honore Herculis. Tunc istarum terrarum gentibus primis, Potiti et Pinarii, inuitatis, tantum Potiti ad tempus venere ideoque potiti fuerunt exta uictimarum. Contra tardi Pinarii ab eo die uetiti sunt ut ea edant. Attamen non totus Liuius credendus, quod semper Pinarii diligentissimi et accuratissimi perpensi sunt. Vtutpote Potiti et Pinarii hac die statuere Aram Maximam Herculei et, Vergilio auctore, domus Pinaria custos facta fuit ad sacrum Herculis seruandum.

Praeterea Pinarii non ignoti. Duo ex eis consules Romanae rei publicae euenere, Publius Pinarius Mamercinus Rufus (anno CDLXXXIX) et Lucius Pinarius Mamercinus Rufus (anno CDLXXII). Cognomen Mamercinus fortasse de coniunctine cum gente Mamerci indicium sit. Alter Lucius Pinarius Mamercinus tribunus consularis anno CLXXXII, et Lucius Pinarius Nata anno CCCLXIII magister equitum fuere. Post multos annos Lucius Pinarius Scarpus Cyrenaicam prouinciam proconsul moderabatur, sed non fauste, cum Marco Antonio adfuerit.

Usque nunc documenta alia de Pinariis reperta non sunt. Sed sacra Herculis multum diffusa. Etiam in ultima Hesperia trans Herculeas Pilas templum Herculei esse constat, fundamentumque sub aquis maris extare dicitur. Potueruntne illic alios Pinarios carpere auras; uel potuerint etiam nunc, ut ita dicamus, peruiuere? Non id facile credetur; sed nonne elucubrare placet?