Incrementa capit tempore verus amor

Dum translationem in lingua Hispanica facio poematum a quodam Hispano scriptore cum nomine Ioannis Paccii, hos versus invenio:

Fallitur extingui qui tempore credit amorem

            Incrementa capit tempore verus amor.

Merus amor nunquam moritur -sic dixit Petronius et est locus commnis Latinarum litterarum. Et iterum in mentem venit amor et  usus Latine scribendi, vel poema. Sic fiat:

Frigrescit arbor

longe abeunt volucres

cor etiam frigrescit

Autumnales turdi vindemiarum tempore

 

Iam dies aestivales transacti, iterum discipulos primum gradum aggresos visuri, ad academica munera redimus. Et inter munera iterum volumen aliquod pulcherrimum in manibus venit, et vobis commendare volo: Centum fabulae ex antiquis auctoribus selectae et a Gabriele Faerno conscriptae. Gabriellis Faernus Cremonensis Bibliothecae Vaticanae inter annos 1549 et 1561 operam dedit; Ciceronis, Terentii aliorumque antiquorum auctorum commentariis additis volumina edidit. Centum fabulae in Latino versu scripsit, quas amici publicas fecerunt anno 1563 (post mortem auctoris). Singulis fabulis imagines adhibentur.

Hodie mihi placet ex eis fabulis unam, de qua aliquid legi scripsique, vobis legendam offerre:



Iste locus communis, qui "menosprecio de corte" dicitur Hispanice, Hispanicos inter auctores qui saeculis eorum litterarum Aureis vixerunt, notissimus est. Fortase eum Latinis in scriptis eiusdem aevi (sicut poema a Faerno) praesertim legerunt.

Vniversitas Romana "La Sapienza" dicta cum Gaditanensi conventionem academicum pacta est

Professor Mauritius Campanelli, qui litteris Latinis saeculorum quinti et sexti decimi, etiam cum Italicis collatis, operam suam dat, Gades mense Maio continenti adveniet. Vniversitas Studiorum Romae dicta “La Sapienza” (ubi M. Campanelli profitetur) foedus cum Vniversitate Studiorum Gaditanensi pepigit. Huius pactionis gratia, singulis annis aliquis professor illius Academiae (hoc  anno prof. Campanelli) Gaditanensem visitavit; alternis vicibus illam aliquis e nobis (hoc anno egometipse etiam in mense Maio). Praeterea anno academico futuro duo  Gaditani discipuli  in Romana Vniversitate linguae litterisque Latinis studebunt; saltem alii duo ab Vrbe Gades petunt ad easdem disciplinas tractandas.

Munera suprema Davidi Morgan sacra

Davidis Morgan ob excessum condoleo, et suis solatia, si possem, offerrem. Praeterea hoc  poema monstrare quibus mea scripta subsiciva legerint vellem, a quo optime fortasse possumus fingere quomodo Romani disticha elegiaca audirent. Curate ut valeatis.

Ego scio quae sit hereditas mea. Tune scis?

Dies decimus secundus mensis Decembris in anno bismillessimo decimo secundo magnus dies erit. Dum iste dies appropinquat cogito quid legat quibuscum discipulis. Velim nos poemata legere, sed... faciamusne Latine? Fortasse bonum erit alia poemata lingua Hispanica legere quae cum Latinis iuncta aliquo modo sint. Sic omnes videbunt nos certos esse quae sit hereditas nostra. Tunc legemus unum poema Latine et alterum Hispanice? Nescio bene quid faciamus. Cogitabo de eo.

Nullus dies sine pipiatione (saltem Latine)

Hodie dies universalis pipiationibus Latine dictis est. Tandem meam partem agere potui, tempore vespertino et subsicivo. Multas pipiationes legi, quas dicunt pelliculas vidi. Inter eas unam excepi, e selectione Alexandrae Ramos:

Cohors Latine loquentium in quadam aula Romana

Hominum sermoni Latino studentium congressu Romae iam absoluto, unusquisque nostrum in terra sua regressi. Post reditum ad Hispaniam memoria volvo factorum et dictorum. Hic vobis monstro imaginem in qua aliqui amici pocula exspectant in aula ab illo Bramante exstructa prope aedes Virginis Mariae a Pace dictae. A dextra parte ad sinistram sunt Eduardus Engelsing cum uxore sua Laura, Catharina Hoffman, Antonius Haker, Paulus Villaoslada et Rodericus Portela.